Myspace, Facebook en de andere... Privacybescherming op het randje?

Sociale netwerksites kennen gouden tijden. Er zijn er nu al enkele honderden waarvan Myspace en Facebook de bekendste zijn. Deze sites bieden de mogelijkheid aan internetgebruikers om een online profiel aan te maken en via die weg in contact te staan met vrienden. Veel van hen gebruiken die netwerksites ook als een manier om nieuwe vrienden te maken of verloren vriendschappen terug op te rakelen. Iedereen kan elkaars profiel opvragen en onderling foto's en video's uitwisselen of zelfs online spelletjes spelen. Aangezien deze diensten gratis worden verschaft moet je als gebruiker wel reclameboodschappen op elke pagina verdragen.

Maar wat met je privacy?

Netwerksites beschikken gewoonlijk over een 'privacy policy' die bepaalt dat de internetgebruiker, en hij alleen, verantwoordelijk is voor de gegevens die hij in het profiel plaatst. Opletten dus met wat je vrijgeeft! In principe kan iedereen je profielen raadplegen en je gegevens zullen jarenlang op het internet beschikbaar zijn. Post dus niets in je profiel wat je ouders, leraren of (toekomstige) werkgevers niet mogen weten (compromitterende foto's, video's of teksten).

Sommige sites bieden de mogelijkheid om de persoonlijke informatie voor te behouden aan vrienden. Het wordt ten sterkste aangeraden hiervan gebruik te maken. Te veel informatie over je privéleven kan negatieve gevolgen hebben in de vorm van paswoorden die vrijgegeven worden en je mailbox die overspoeld wordt door gerichte reclame.

En de minderjarigen? Worden zij goed beschermd?

In de meeste landen geldt een minimumleeftijd (13 of 14 jaar) om persoonlijke gegevens op het internet te plaatsen en uit te wisselen. De Belgische privacywetgeving bepaalt dat de minderjarige over het onderscheidingsvermogen moet beschikken, wat normaal op de leeftijd van 12 à 14 jaar verworven wordt. Veel netwerksites nemen dan ook zulk een minimumleeftijd op in hun privacy policy, maar dat garandeert natuurlijk niet dat de minderjarigen daarvan ook op de hoogte zijn.

Het is ten stelligste aangewezen dat de ouders van elke minderjarige regelmatig eens polsen bij hun kinderen over welke gegevens ze zoal online plaatsen. Minderjarigen beseffen veelal niet dat het gevaarlijk kan zijn om te veel persoonlijke gegevens (zoals hun volledige naam, adres, telefoon- of GSM-nummer) vrij te geven. Ze kunnen het slachtoffer worden van cyberpesten of zelfs in het echte leven bedreigd worden. Later, als volwassene, zouden ze het zich ook wel eens kunnen beklagen bepaalde informatie als minderjarige vrijgegeven te hebben.

De Britse privacycommissie (ICO) heeft een onderzoek uitgevoerd bij jonge internetgebruikers. En wat bleek? Jongeren zijn wel degelijk bekommerd om hun privacy, maar een derde leest nooit de privacyverklaringen en twee derden aanvaarden onbekenden als (internet)vrienden.

Het kernwoord in deze problematiek is dus "voorlichting"! De consument dient er zich van bewust te zijn dat alles wat hij op het internet publiceert, wordt bijgehouden en door alle andere internetgebruikers geraadpleegd kan worden. Daarom zou het zeker nuttig zijn als alle internetgebruikers de website www.saferinternet.be zouden raadplegen.

Het ICO heeft ook enkele van zijn internetpagina's en een folder gewijd aan het uitleggen hoe men het best met sociale netwerken omgaat:
www.ico.gov.uk/Home/for_the_public/topic_specific_guides/social_networking.aspx.