Pedagogische fiches
De elektronische handel, maar ook de geschillen rukken op
Anaïs Deville
Na de publicatie van die studie had het OIVO nog een opmerking over het registratiesysteem van de websites met extensie ".be".
Sinds 1999 is die registratie en het beheer ervan immers de taak van een VZW die "DNS BE" heet. Waarom wordt die taak niet door een overheidsinstantie waargenomen in plaats van door een private VZW?
Het is een vraag die zeker gesteld mag worden want voor de consument die aankopen doet op een website met extensie ".be" geldt dat die extensie hem/haar de indruk heeft minder risico te lopen dan wanneer het om een aankoop online in een shop in een ver land zou gaan. De domeinnaam geeft inderdaad een indicatie van een land, die de consument vrij als betrouwbaar of niet betrouwbaar kan beschouwen. Maar die aanduiding kan misleidend zijn doordat ze niets zegt over de nationaliteit van de persoon/firma die eigenaar is van de domeinnaam. Zo staat in het jaarverslag 2009 van de VZW DNS BE te lezen dat slechts 69% van de houders van ".be"-websites (alle websites zonder onderscheid, dus niet enkel online verkoopsites) in België gevestigd zijn. Bovendien lezen we in datzelfde verslag dat 11,8% van die sites afgeleid worden naar een andere domeinnaam zonder .be en wel in hoofdzaak naar domeinen zoals .com of .nl .
Wat de Belgische online verkoopsites betreft (voor zover we mogen spreken van "Belgische" websites, gelet op wat voorafgaat...), pleit het OIVO voor registratie door een overheidsorganisme dat, bovenop de registratie en het beheer van de domeinnaam, een vorm van controle zou uitoefenen die de betrouwbaarheid van de website waarborgt. We moeten immers vaststellen dat de consumenten bij het niet respecteren van hun rechten vaak tekortgedaan worden, onder andere bij gebreken aan het verkochte goed. Wat te denken van een website ".be" die doorschakelt naar een website ".com" zonder dat de consument dat kan merken en alwaar de algemene voorwaarden voorzien dat op de transacties het Amerikaans recht van toepassing is?
Dat is toch even erg als de consument die misleid kan worden door de voedingsindustrie wanneer die ten onrechte claimt dat een product in België of op basis van Belgische producten gemaakt is? Het kan dus moeilijk aanvaard worden dat het enige Belgische aan een website .be de domeinnaam zou zijn. Er moeten criteria vooropgesteld worden om te voorkomen dat het vetrouwen dat de consument in zulke websites stelt, misbruikt kan worden. Laatste actualisering van deze pagina : 18 juli 2010
|